گفتار دوم از مقالهء هفتم در ذكر سلطنت افغانان طايفهء اوّل از طوايف خمس سلاطين افغان‌اند كه بر تخت سلطنت دهلى متمكّن گشته از بهره « 1 » تا بهار « 2 » در حيطهء اقتدار ايشان بود و اوّل كسى كه در اين طايفهء ظهور نموده به عنايت يزدانى و توفيق سبحانى قدم بر سرير سلطنت و مسند ابهّت نهاد ، سلطان بهلول لودى بود كه عمده و اشرف آن قبيله است ، چنانچه مذكور شد ، در شهور سنهء خمس و خمسين و ثمانمايه [ 855 ] با سلطان علاء الدين محاربه نمود بر او غالب گشت و بر تخت دهلى بنشست و مدّت چهل سال به دولت و اقبال روزگار گذرانيده در سنهء خمس و تسعين و ثمانمايه [ 895 ] به عزم سفر آخرت بر بادپاى اجل سوار شده روى به راه آورد و بعد از وى پسرش سلطان سكندر ، به جاى پدر فرمانروا گشته تاج و افسر از وى زيب و زينت پذيرفت و تخت و دولت از وى سمت اصالت « 3 » گرفته كافهء انام را به كرامت « 4 » و احسان و رأفت و امتنان نويد داده ، ابواب معدلت و سخاوت بر روى روزگار طوايف انسان برگشاد و در معمورى و آبادانى ولايت و بلدان سعى موفور به ظهور رسانيده ، مردم كاردان به ضبط ولايات فرستاد

--> ( 1 ) . بهره : نام قصبه‌اى است در نزديكى لاهور ( برهان ) . ( 2 ) . بهار : ايالتى در هند ، ميانهء جونپور و بنگاله ، در شمال شرقى دكن ، مركز آن پتنه است ( خاتمهء شاهد صادق ، ص 60 ) . ( 3 ) . اصل : اضالت . ( 4 ) . اصل : كرمت .